Paratextos de Lope de Vega · Paratextos
“In Adhelphonsi Castellae Regis effigiem. Lope de Vega Carpio”
- Autor del texto editado
- Vega, Lope de (1562-1635)
- Título de la obra
- Jerusalén conquistada, epopeya trágica
- Autor de la obra
- Vega, Lope de (1562-1635)
- Edición
- Madrid:
Juan de la Cuesta,
1609
- Paginación
- f. ¶¶¶3v.
Más información
* [0] f. [ ]1r. Grabado de centauro en portada.
* [1] f. [ ]2r. “Tasa”, Miguel de Ondarza Zabala, Madrid, 10 de febrero de 1609.
* [2] “Erratas”, Murcia de la Llana, Madrid, 4 de febrero de 1609.
* [3] f. [ ]3v. “Aprobación del Padre Maestro fray Hortensio Félix Paravicino, Difinidor y Regente de Prima de Teología en el Convento de la Santísima Trinidad de Madrid”.
* [4] ff. [ ]3r.-3v. [Privilegio] “El rey”, Tomás de Angulo, Valladolid, 23 de agosto de 1608.
* [5] f. [ ]4r. [Dedicatoria] “Al rey nuestro señor”, Lope de Vega Carpio.
* [6] f. [ ]4v. “Francisci Gutierrez. Presbyteri Toletani. Epigramma”. Epigrama latino.
* [7] f. ¶1r. [Prólogo] “Baltasar Elisio de Medinilla, toledano, a los aficionados a los escritos de Lope de Vega Carpio”.
* [8] f. ¶1v. Retrato de Lope de Vega.
* [9] ff. ¶2r.-¶¶1r. [Prólogo] “Francisco Pacheco”.
* [10] ff. ¶¶1r.-¶¶¶3r. “El prólogo al conde de Saldaña”, Lope de Vega Carpio.
* [11] f. ¶¶¶3v. “In Adhelphonsi Castellae Regis effigiem. Lope de Vega Carpio”. Dísticos latinos.
* [12] f. ¶¶¶¶4r. Retrato de Alfonso VIII, rey de Castilla.
* [13] f. ¶¶¶¶4v. Prólogo en latín de Lope de Vega declarando la ortodoxia de su obra.
Fuentes
Transcripción realizada sobre el ejemplar BH FLL Res.531 de la Biblioteca de la Universidad Complutense de Madrid. (texto completo)
Información técnica
Encoding: Noelia Santiago López
[11]
IN ADELPHONSI CASTELLÆ. Regis effigiem. Lopus de Vega Carpio
Salve Heros, cuius complet vaga fama per orbem
Astra quot occasus, astra quot ortus habet.
Salve magna meæ (Rex inclite) gloria musæ,
Armipotens princeps carmine digne cani.
Tu primus Solymis vexilla Hispana dicasti [5]
Arduus. O magni fortia facta ducis!
Te victore, sacras votis incendimus aras,
Grataque cælitibus, munere thura damus.
Post tua felicis dextræ Mavortia gesta
Gens Hispana sacrum tollit ad astra caput. [10]
Illa ego, quo potero celebrabo carmine,
musæ
Parce meæ, noster
carmina
spirat
amor.
Mantua me genuit Tartessia, debuit illa
Qua genitus quondam
Tityrus
arte potens.
Me Manzanares vidit sub rupe canentem [15]
Rustica
arundineis carmine facta modis.
Nunc opus
heroum,
divinaque; bella tonamus,
Qua vagus aurifero volvitur amne Tagus.
Per freta
Fortunam
vici, per inhospita saxa:
Hoc potui (sat erit) victus ab
invidia.
[20]