Paratextos de Lope de Vega · Paratextos
“Francisci Gutierrez. Presbyteri Toletani. Epigramma”
- Autor del texto editado
- Gutiérrez, Francisco
- Título de la obra
- Jerusalén conquistada, epopeya trágica
- Autor de la obra
- Vega, Lope de (1562-1635)
- Edición
- Madrid:
Juan de la Cuesta,
1609
- Paginación
- f. [ ]4v.
Más información
* [0] f. [ ]1r. Grabado de centauro en portada.
* [1] f. [ ]2r. “Tasa”, Miguel de Ondarza Zabala, Madrid, 10 de febrero de 1609.
* [2] “Erratas”, Murcia de la Llana, Madrid, 4 de febrero de 1609.
* [3] f. [ ]3v. “Aprobación del Padre Maestro fray Hortensio Félix Paravicino, Difinidor y Regente de Prima de Teología en el Convento de la Santísima Trinidad de Madrid”.
* [4] ff. [ ]3r.-3v. [Privilegio] “El rey”, Tomás de Angulo, Valladolid, 23 de agosto de 1608.
* [5] f. [ ]4r. [Dedicatoria] “Al rey nuestro señor”, Lope de Vega Carpio.
* [6] f. [ ]4v. “Francisci Gutierrez. Presbyteri Toletani. Epigramma”. Epigrama latino.
* [7] f. ¶1r. [Prólogo] “Baltasar Elisio de Medinilla, toledano, a los aficionados a los escritos de Lope de Vega Carpio”.
* [8] f. ¶1v. Retrato de Lope de Vega.
* [9] ff. ¶2r.-¶¶1r. [Prólogo] “Francisco Pacheco”.
* [10] ff. ¶¶1r.-¶¶¶3r. “El prólogo al conde de Saldaña”, Lope de Vega Carpio.
* [11] f. ¶¶¶3v. “In Adhelphonsi Castellae Regis effigiem. Lope de Vega Carpio”. Dísticos latinos.
* [12] f. ¶¶¶¶4r. Retrato de Alfonso VIII, rey de Castilla.
* [13] f. ¶¶¶¶4v. Prólogo en latín de Lope de Vega declarando la ortodoxia de su obra.
Fuentes
Transcripción realizada sobre el ejemplar BH FLL Res.531 de la Biblioteca de la Universidad Complutense de Madrid. (texto completo)
Información técnica
Encoding: Noelia Santiago López
[6]
FRANCISCI GUTIERREZ. Presbyteri Toletani. Epigramma
Dente Lupus rabido male tuto insultat ovili
Prendit, et innocui præda fuere greges.
Tu rapis argutæ dulci modulamine
linguæ
Nunc animos, sed non carnea membra Lupe.
Aura levi arridens blanditur murmure Sylvæ, [5]
Arcadicum
pastor, dum canis ipse pathos.
Oceani horrifico tumuerunt carbasa vento,
Gesta
Dracontei te crepitante Ducis.
Mantua Carpentæ patrio sacrata colono,
Grata
viro
est tanto,
carminibusque
tuis. [10]
Scena Sophoclæa tibi soli
applaudit
in arte,
Otia das populis, ludicra festa, iocos.
Nec mortale sonas supera Peregrinus ab axe,
Angelicæ, aut quando profluis ore sales.
Barbara postremò Solymorum bella furentum [15]
Vindicibus Christi, qui vetuere Lares:
Divos, arma, iocos, teneros describis amantes
Semper inexhausto prodigus
ingenio.
Ergo Lupus dente es, vel dentem rodere dente,
Dentato aut nulli proderit esse canem. [20]